نظر سنجی
                            
 
                                     امام زاده میر علی ابن حسین ( ع )  
 
شرحي مختصر بر  زندگاني امامزاده شهيد ، گنبد سبز (ع) لار :
 
در خانواده يكي از فرزندان برومند امام سجاد (ع) بنام حسين ، حدوداً بعد از سپري شدن 146 سال از هجرت نبوي فرزندي ديده به جهان گشود كه به تبرك نام جد بزرگوارش او را علي خواندند .
دوران حيات آن بزرگوار را مي توان به دو بخش كلي تقسيم كرد : الف ) از بدو تولد تاسن 63سالگي     ب) از 63 سالگي تاشهادت (103سالگي )
از بخش اول دوران حيات آن حضرت اطلاع دقيقي در دسترس نيست بنا به شواهد و قرائن ، احتمالاً اين دوره در مدينه منوره و حجاز سپري شده است . عمر پر بركت و طولاني آن حضرت (قريب 103 سال) اين سعادت را نصيب ايشان كرد كه حياتش مصادف با دوران زندگاني امامان معصوم حضرت امام جعفر صادق (ع) تا امام حسن عسكري (ع) باشد . مهاجرت آن حضرت به سمت ايران احتمالاً به تبعيت هجرت امام رضا(ع) بسوي ايران بوده است . با انجام اين هجرت دومين دوره زندگي آن حضرت آغاز گرديد .
لارستان درآن زمان تحت سلطه اديان يهودي وزرتشتي قرار داشت .برخي از لارستانيها كه آوازه اسلام را شنيده بودند ، نيز در مذهب حقه تشيع نبودند . لذا بر آن حضرت واجب شد كه با سختي فراوان از حرم اجداد بزرگوارش دل كنده و جهت ارشاد مردم و ترويج تشيع رنچ سفر را بر خود هموار نموده و با خيل عظيمي از ياران و همراهان از مدينه بسوي لار هجرت نمايد.
گسترش تشيع در جنوب ايران از سواحل خليج فارس تا اصفهان آن زمان ، به زحمات آن حضرت و ياران صديقش وابسته است تا آنجا كه علاوه بر يارانش ، شش فرزند ذكوري كه از زهرا دختر عموي گرامي خود داشت بنام هاي حسين ، احمد ، علي ، موسي ، حمزه ، محمد جهت ترويج تشيع به اطراف لار فرستاده كه همگي در اين راه جان خود را از دست داده و به درجه رفيع شهادت رسيدند .
آن حضرت گذشته از شش فرزند پسر ، دو دختر بنامهاي فاطمه و زينب نيز داشت آن بزرگوار از حيان قدرت بياني برخوردار بودند كه باقوه استدلال و گفتگو حتي يهوديت ،كه مظهر سرسختي و لجاجت اند  تسليم شده و به مذهب علوي گرويدند لذا يكي از القاب ايشان معجزه كلام بود . آن حضرت گذشته از تبليغ دين به امر آباداني و دنيوي مردم نيز مي پرداختند و نيازمندان به آباداني و عمران شهر و پيرامون آن پرداخت و بناهاي زيادي از جمله مساجد ، آب انبارها، قنوات و غيره از خود به يادگار گذاشت .
آن حضرت درك كاملي از جمعه و جماعت داشته وتاكيدي وافر بر ايجاد جماعت داشت تا آنجاكه در عين كهولت سن و با وجودي كه از عمر شريفش بيش از يك قرن سپري شده بود (103سال ) همواره رهبري جمعه و جماعت را به عهده داشت .
بعد از اينكه آن حضرت 40 سال در لار اقامت نمودند و زحمات و مشقات فراواني را متحمل شدند ، در نماز صبح پنجم شوال سنه 249 هجري قمري هنگامي كه سر مباركش از سجده دوم جهت سلام برداشت جلادي خون آشام شمشير خود را از ينام بيرون كشيده ، بر پيكر منورآن بزرگوار وارد ساخته و همچون جد بزرگوارش مولا علي (ع) در محراب عبادت به فيض شهادت نائل آمدند .
پيكر مطهر آن بزرگوار با عزت و احترام خارج از وصفي در كنار كوه اژدها پيكر در مسجدي كه در محراب آن به لقاء حق شتافته بود ، دفن شد . آن شخصيت بزرگوار بيش از يك قرن به اسلام و مسلمين خدمت نمود و تشيع شدن ناحيه جنوب كشور به ويژه از سواحل خليج فارس تا نواحي اصفهان به زحمات آن مولا و يارانش وابسته است ، لذا بر ما واجب است كه همواره نام و ياد آن حضرت را در خاطره ها زنده نگه داريم و بر سر زبانها جاري سازيم .
نوشتار فوق كلاً برگرفته شده از سنگ نوشته اي است كه بطور معجره آسا در هنگام بازسازي حرم مطهر آن حضرت در هفدهم بهمن ماه 1377 مطابق شوال المكرم 14 كشف شد ، كه بر روي آن 14 بيت شعر نوشته شده و دور تا دور آن از ضخامت نيز به نثر  اطلاعاتي در باره آن حضرت نوشته شده است .
تاريخ اين سنگ نوشته ،972هجري قمري است و شاعر اشعار ، سيد معين الدين بوده اند و ذكر شده كه اصل مطلب از سنگ نوشته اي ديگر كه اشعار روي آن عربي و در وصف آن حضرت بوده گرفته شده است حال اين سنگ نوشته كجاست الله اعلم . اما كارشناسان در مورد علل مخفي بودن چنين سنگ نوشته اي تاكنون دلايل متعددي ذكر نموده اند كه قابل قبول ترين آنها مربوط به جريان حمله اشرف افغان به لار و مقاومت لاري ها به رهبري سيد عيسي و گرفتن تلفات از افاغنه مي دانند اما الله اعلم .
بعد از شهادت امامزاده اعظم حضرت مير علي بن الحسين (ع) در سال 249 هجري قمري آرامگاه آن بزرگوار محل زيارت شيفتگان اهل بيت و محلي جهت آرامش و تمكين روحي ورواني مردم بود . و به پاس خدمات آن مولا به شريعت ، مردم قدر شناس لار ، قبه و بارگاهي براي آن حضرت ساختند. قداست حضرت مير علي بن الحسين (ع) براي مردم منطقه بسيار زياد بود و پير و جوان، ارباب و رعيت  تاجر و كشاورز ، همه و همه وظيفه خود مي دانستند كه حرمت حريم آن حضرت را نگه دارند در صورتي كه به هر علت مظلومي پيدا مي شد كه نمي توانست داد خود را بستاند با بست نشستن در آستان آن حضرت به هدف خود مي رسيد چرا كه به احترام صاحب قبر شريف ، همه وظيفه خود مي دانستند كه در پي گيري كار او بكوشند و تا حل مشكل دست بردار نباشند.
شرايط اقليمي نه چندان مناسب ، خشكساليهاي مكرري را همواره براي لارستان به ارمغان داشته هنوز پيرمردان زيادي در قيد حياتند كه خاطراتي خوش از خواندن نماز باران و دعا در صحن آن حضرت دارند كه خيلي زود سيراب از باران رحمت الهي شده اند.
وضعيت بهداشتي و تغذيه مناسب ، شرايط شيوع بيماريهاي واگير فراگير همچون وبا ، حصبه، طاعون و غيره همواره مهيا بوده است و مردم منطقه راهي جز شفيع قرار دادن آن حضرت به پيشگاه خداوند جهت رفع اين بلايا نمي دانستند و واقعا حاجت روا شده و شفا يافته اند .
با توجه به موقعيت جغرافيايي شهر لار و زلزله خيز بودن منطقه ، همواره شهر مورد تهاجم بلاياي طبيعي و انساني قرار گرفته و تخريب و بازسازي شده است. در اين بين مرقد مطهر آن حضرت نيز از اين قاعده مستثني نبود . از بازسازي هاي مكرر صحن و بارگاه آن حضرت اطلاع دقيقي در دسترس نيست.اما بنا به سنگ نوشته اي كه در بالاي سر مرقد مطهر آن حضرت نصب بود كه عينا در بخش اشعار ذكر مي گردد  در سال 1072 هجري قمري توسط محمد علي بيگ يك تعمير كلي انجام گرفت و گنبد و بارگاه آن حضرت باقي بود و با گذشت زمان و طي زلزله هاي مخرب گنبد مرتفع و شلغمي شكل اين بارگاه تركهايي يافته بود كه چهار ترك آن كاملاً واضح بود و اين مسئله همچنان باقي بود تا اينكه قريب 60 سال قبل در يك حادثه اتفاقي طالبان از متمكين لاري با اصابت گلوله شديد مجروح شدند. با توجه به امكانات بسيار محدود پزشكي آن زمان و شدت جراحت احتمال زنده ماندنش كم بود ولي با توسل به امامزاده معجزه وار شفا يافت لذا بر خود واجب دانست كه به تعمير گنبد آن حضرت همت گمارد . قضيه چگونگي تخريب و نحوه تعمير و كراماتي كه در اين بين معماران و استادان ، كارگران و مردم ديده و شنيده اند شرحي است طولاني كه در اين مختصر نگنجد و به مجالي ديگر بسپاريم.
و از سال 1363 با طراحي خيابان امامزاده توسط شهرداري محترم لار قضيه بازسازي امامزاده مطرح شد كه توسط خيرين و بودجه خود امامزاده به صورت پراكنده و مختصر تعميراتي انجام شد. و با همت خير انديش معروف مرحوم حاج محمد جانشاه كه خود در صحن مقدس امامزاده مدفون است و سعي و تلاش ورثه محترم آن مرحوم علي الخصوص جناب حاج ماندن استوار و رضا استوار با خريد اراضي پيرامون و تحت نظارت مهندسين مجرب به ويژه مهندس معرفت باطراحي زيبا ، بازسازي كامل انجام گرفت كه فاز اول آن در سال 1382 به اتمام رسيد .
 
مندرجات سنگ نوشته مكشوفه مربوط به شرح حال امامزاده
حضرت مير علي بن الحسين بن السجاد (ع)
 
اگر اين آغا در لار نبود از گمبرون تا صفايان يكنفر شيعه نبود
 
ز سيد مير علي مدحت چه گويم                                      كه چون جدش بود خير الانام او
بود زهرا ام باب جدش                                                كه طفلش از عمر شد ناتمام او
زتزويجات بن خطاب ملعون                                           كه بر رغم نبي برداشت گام او   
تسنن پر شداطراف بنادر                                              پي ارشاد اين قوم ظلام او
شدش واجب كه آيد از مدينه                                           بسوي لار بس باالتزام او
به عمر شصت وسه در اين بلد شد                                    اقامت كرد چل سال تمام او
تشيع كرد تجار بنادر                                                  زارشادش كه بد معجز كلام او
تشيع كرد او افراد چدها                                                بنا ها ساخت از سهم امام او
بسي مسجد كاريز و بركه                                              همه كرده بپازين اهتمام او
حسين و احمد وموسي و زينب                                        علي و حمزه والامقام او
محمد فاطمه فرزند دارد                                                 ز زهرا دختر عم كرام او
نماز، صبح بود و پنج شوال                                           چو سر برداشت از بهر سلام او
شهيدش كرد جلادي به محراب                                         چو شمشيرش برون كرد از نيام او
بر اين ابن الحسين سال شهادت                                        بود ز اولاد سجاد الامام او
                            بحروف ابجد سال 249  
 
اين اشعار توسط فرزندش به عربي سروده شده بود كه توسط سيد معين الدين در اين تاريخ به پارسي برگردانده شد 972 من الهجره النبويه.
 
به عهد شاهنشاه صاحب قرآن                                           خور گيتي افروز برج امامت
سليمان كه بر جبهر مهرو كيوان                                       بود از علاميش نور علامت
گرانمايه گوهر محمدعلي بيگ                                          نهال رياض جلال و فحاست
شدش رهنما نور توفيق ياري                                           به تاسيس اين بقعه تا در قيامت
بود شافعش مصطفي در مقامي                                          كه لرزند خاصان زهول غرابت
علي حسين ابن السجاد گردد                                            وسيله كه باشد بخلدش اقامت
پي سال تاريخ روشن ضميري                                          بگفتا بود (( در درج كرامت ))
                                             1072 ه . ق